Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση – από τη θεωρία στην πράξη

Που διοργάνωσε το ΑΚΕΛ στις 20/10/2010 στο Hilton 

Το εκπαιδευτικό σύστημα έχει σαν υπόβαθρο εργασίας μια συνεχώς διογκούμενη βάση γνώσης. Κατά συνέπεια η μεταρρύθμιση πρέπει να είναι επίσης μια συνεχής διαδικασία (αρκεί να μην γίνει απορρύθμιση) με ότι αυτό συνεπάγεται σε μηχανισμούς αλλά και ανθρώπινο δυναμικό.

Την διαδικασία διαλόγου που ακολουθήθηκε, για την  προτεινόμενη μεταρρύθμιση, την κρίνουμε  θετική. Η διαδικασία επίσης παραγωγής των Αναλυτικών προγραμμάτων κρίνεται και αυτή θετικά αφού έγινε προσπάθεια να εμπλακούν οι μάχιμοι εκπαιδευτικοί παράλληλα με τους ακαδημαϊκούς, αν και σε κάποιες περιπτώσεις, από ότι γνωρίζουμε υπήρχαν παράπονα εκ μέρους των συμμετεχόντων εκπαιδευτικών.

Επίσης θετικά κρίνουμε  την προσπάθεια για  την ολιστική αντιμετώπιση της γνώσης στην υποχρεωτική εκπαίδευση

Από την άλλη όμως, θεωρούμε σημαντικά αρνητικό το γεγονός ότι το θέμα των διδακτικών περιόδων δεν αντιμετωπίστηκε παράλληλα, με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε μάλλον ξανά στην «Προκρούστεια Λογική».

Στο στάδιο της πειραματικής εφαρμογής των  νέων Αναλυτικών υπό τις υπάρχουσες περιστάσεις θα προτιμούσαμε το σποραδικό  μπόλιασμα στο τρέχον Αναλυτικό, αν και γνωρίζουμε ότι αυτό είναι αντιεπιστημονικό, το προτείνουμε για να αποφευχθούν πιθανοί μεγάλοι κίνδυνοι. Εδώ θα πρέπει να παρατηρήσουμε με πολύ μεγάλη λύπη μας, για μια ακόμα φορά, την απουσία μιας πειραματικής σχολικής μονάδας (που έχουμε πολλές φορές εισηγηθεί) που θα μπορούσε να αναλάβει επιστημονικά και τεκμηριωμένα το βάρος του ελέγχου αντί να κάνουμε ερασιτεχνικά ολόκληρες τάξεις ή σχολεία και τον μαθητικό τους πληθυσμό (που δεν ρωτήθηκε καν αν συναινεί) πειραματόζωο. Όσον αφορά τώρα τις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου πρέπει να πούμε ότι η προτεινόμενη μεταρρύθμιση είναι ΑΤΟΛΜΗ και ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΕΙΑ. Και αποτελεί σαφέστατη υποχώρηση σε σχέση με το υπάρχον σύστημα.

Δεν διαφωνούμε με τα προγράμματα ένταξης των αλλόγλωσσων μαθητών στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Όμως χρειάζεται εκ βάθρων ανάλυση τους για να είναι αποτελεσματικά και ταυτόχρονα να μην κατασπαταλείται το δημόσιο χρήμα. Για παράδειγμα υπάρχουν  αλλόγλωσσοι μαθητές  που βρίσκονται στη 2^α και την 3^η Λυκείου χωρίς να είναι σε θέση να παρακολουθήσουν τα μαθήματα που γίνονται στις αντίστοιχες τάξεις με επακόλουθο να διαλέγουν να μένουν συνεχώς έξω από τις σχολικές τάξεις. Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις που οι γονείς τους παίρνουν το χρηματικό επίδομα λόγω της εγγραφής των παιδιών τους στα σχολεία και στην συνέχεια στην αρχή ή στο μέσο της σχολικής χρονιάς οι αλλόγλωσσοι μαθητές εγκαταλείπουν το σχολείο ή και την Κύπρο ακόμη.

Δεν συμφωνούμε με την ανακοινωθείσα πολιτική της Κυβέρνησης όσον αφορά τις φοιτητικές χορηγίες. Όλοι έχουν δικαίωμα στην μόρφωση και δεν θεωρούμε ορθό να χωρίζουμε τους φοιτητές σε οικονομικές τάξεις, λες και το παιδί έχει κληρονομήσει την οικονομική τάξη των γονιών του. Λυπούμαστε αλλά αυτή η λογική μας θυμίζει άλλες εποχές, όπου η μοίρα των παιδιών ήταν στενά δεμένη με την μοίρα των γονιών, όπου τα πάντα ελέγχονται και τίποτα δεν μπορεί να ξεφύγει. Για μας το δικαίωμα στη μόρφωση είναι στενά δεμένο με το δικαίωμα στη διαφορετικότητα και τον σεβασμό της.

Κλείνοντας  θα ήθελα να αναφέρω ότι, έχουμε καταθέσει  τις θέσεις μας σε όλα  τα θέμα που μας έχει ζητηθεί στα Συμβούλια  Μέσης και Δημοτικής, Ανωτάτης καθώς  και στο Συμβούλιο Παιδείας κατά τρόπο τεκμηριωμένο και με μεγάλη σαφήνεια και θα θέλαμε να τύχουν της δέουσας προσοχής επειδή ακριβώς στοχεύουν στον εκσυγχρονισμό του εκπαιδευτικού μας συστήματος.